Lekha Books

யாரோ சிங்கிடி முங்கனைத் திருடிக் கொண்டு போய் விட்டார்கள்!

பக்தர்கள் கூட்டம் தங்களுக்குள் மெல்லிய குரலில் பேசிக் கொண்டது- சிங்கிடி முங்கனை திருடிக் கொண்டு போன அயோக்கியர்கள் யார்?

அவர்களின் காலை பாம்பு கடிக்கட்டும்!

அப்துல் ரசாக் எல்லோரையும் அமைதி காக்கும்படி கேட்டுக் கொண்டான். பிரதம மந்திரி, பாதுகாப்பு அமைச்சர், முதலமைச்சர் ஆகியோருக்கு உடனடியாக அர்ஜண்ட் தந்தி கொடுக்கச் சொன்னான். தந்தி அடிப்பதற்காக கரியாத்தனிடம் ஐநூறு ரூபாய் கொடுத்தான். போலீஸ்காரர்களுக்கும் பத்திரிகை நிருபர்களுக்கும் விஷயத்தைத் தெரிவிக்க வேண்டும். தந்திகள் அடிக்க வேண்டும். போலீஸ் இன்ஸ்பெக்டரை நேரில் பார்த்து நடந்த விஷயத்தைச் சொல்ல வேண்டும். எல்லாவற்றுக்கும் தேவையான பணத்தை வாங்கிக் கொண்டு முக்கிய நபர்கள் ஓடினார்கள்!

மக்கள் முன்னிலையில் பசுவையும் காளையையும் அப்துல் ரசாக் சிங்கிடி முங்கன் கோவில் நடையில் கட்டினான். இப்படி ஒரு மங்கள நிகழ்ச்சி முடிந்தது!

இனி குழந்தைக்குப் பெயர் வைக்க வேண்டும். சிங்கிடி முங்கனைத் திறமை வாய்ந்த போலீஸ்காரர்கள் எங்கேயாவது கண்டு பிடித்து கொண்டு வருவார்கள்! மீண்டும் அவனை இருந்த இடத்தில் கொண்டு வந்து வைப்பார்கள்! இது மட்டும் நிச்சயம்.

அப்துல் ரசாக்கும் ஆயிஷா பீபியும் கரியாத்தனும் குழந்தைக்குப் பெயர் வைக்கும் நிகழ்ச்சியை நடத்த ஆரம்பித்தார்கள். மக்கள் கூட்டம் அவர்களையே பார்த்தவாறு நின்றிருந்தது. அப்துல் ரசாக் கரியாத்தனின் காதில் ஏதோ சொன்னான். அடுத்த நிமிடம் கரியாத்தனின் கண்களில் ஒரே பிரகாசம்!

கரியாத்தன் மணியை ஆட்டினான். மக்களும் அப்துல் ரசாக்கும் ஆயிஷா பீபியும் பக்தி வயப்பட்டுத் தியானத்தில் நின்றனர். சில நிமிடங்களுக்குப் பிறகு, எல்லாரும் கண்களைத் திறந்தார்கள். பெயர் வைக்கும் நிகழ்ச்சிக்கு நேரமாகிவிட்டிருந்தது.

ஆயிஷா பீபியின்- அப்துல் ரசாக்கின் செல்ல மகனை அப்துல் ரசாக் பக்தி கலந்த குரலில் மெல்ல அழைத்தான்:

"சிங்கிடி முங்கன்!''

மக்கள் கூட்டமும் கரியாத்தனும் அப்துல் ரசாக்கும் ஆயிஷா பீபியும் உரத்த குரலில் முழங்கினார்கள்:

"ஹர ஹர சிங்கிடி முங்கன்!''