ஐந்தரை வயதுள்ள சிறுவன்
எம்.முகுந்தன்
தமிழில் : சுரா
சேகரன், நளினி தம்பதியின் ஒரே மகன் ஜெயன். முதல் வகுப்பில் படித்துக்கொண்டிருக்கிறான்.
வகுப்பு இருக்கும் ஒருநாள்.
“மணி எட்டாகிவிட்டதே! ஜெயன், நீ இன்னும் எழுந்திரிக்கலையா?”
பால் காய்ச்சிக்கொண்டிருந்த நளினி சமையலறையிலிருந்து அழைத்துக் கேட்டாள். அவள் கேட்டது முன்னறையில் பத்திரிகை வாசித்துக்கொண்டிருந்த சேகரனிடம்.
அவளின் சுயசரிதை
பி.கேசவதேவ்
தமிழில் : சுரா
அவர்கள் எல்லாரும் என்னைப்பார்த்து அழுதார்கள். அதைப்பார்த்து நானும் அழுதேன். மரணச் செய்தியைத் தெரிந்துகொண்ட பக்கத்து வீடுகளைச் சேர்ந்த எல்லாரும் வந்து சேர்ந்தார்கள். வந்தவர்கள் அனைவரும் என்னைத் தேடுகிறார்கள். என்னைப்பற்றிப் பேசுகிறார்கள். பெண்கள் என்னைப் பற்றி, என்னவெல்லமோ கூறி கூப்பாடு போடுகிறார்கள். ஒரு கிழவி எனக்கருகில் வந்தமர்ந்து சொன்னாள் : “குழந்தை, கடவுள் தீர்மானித்த விஷயம். எல்லா துக்கங்களிலும் மிகப் பெரியது விதவையாக இருக்கக்கூடிய துக்கம்தான். என்ன செய்வது? இனி கடவுளின் பெயரைச் சொல்லு. மோட்சம் கிடைக்கும்.”
விடுமுறை
அஜீத் கவுர்
தமிழில் : சுரா
ஈட்டியின் நுனியைப்போல சூரியன் வானத்தின் மார்பைப் பிளந்து கொண்டிருந்தது. குளையில் இருப்பதைப் போல அனைத்தும் பிரகாசமாக இருந்தன. வறட்சி, வெப்பத்தின் காரணமாக எல்லா இடங்களும் ஆளரவமற்று இருந்தன. சிறிய ஓசைகள் கூட கேட்கவில்லை.
பசி
வைக்கம் முஹம்மது பஷீர்
தமிழில் : சுரா
பொன்னின் ஒளியில் மூழ்கிவிட்ட அழகான கனவைப் போல, பிரின்ஸிப்பலின் மனைவி மொட்டை மாடியில், இறுக்கமான பட்டு ரவிக்கைக்குள்ளிருந்த தூய வெள்ளைநிற மார்புக் கச்சையில் அடங்காத மார்பகங்களை, கறுத்து திடமாக இருந்த மரத்தாலான கைப்பிடியில் முத்தமிடச் செய்து, முகத்தைக் கைகளால் தாங்கியவாறு தெருவைப் பார்த்து நின்றிருந்தாள்.
“ஏ கல்யாணி, இங்கே வாயேன்...” அகமது அழைத்ததும் கல்யாணி திரும்பிப் பார்த்தாள். ஃபைல்கள் வைக்கும் பெரிய இரும்பு அலமாரியின் பின்பக்கம் இருந்து அவளை எதிர்பார்த்திருந்தான் அகமது.
அவனருகே சென்றாள் கல்யாணி.
“எதுக்காக கூப்பிட்டிங்க ஸார்?”
“என்ன ஸார்... மோர்ங்கற?”
July 31, 2017,
March 8, 2012,
March 8, 2012,
March 22, 2013,
You can use your Facebook account to sign into our site.
fb iconLog in with Facebook
